Jan HirszvelHirsch
Biografia
Jan HirszvelHirsch urodził się 13 maja 1889 roku w Żukowie, w powiecie kartuskim, w rodzinie rolników. Po ukończeniu szkoły powszechnej pomagał ojcu w gospodarstwie, a następnie został powołany do służby wojskowej w armii niemieckiej. Służył w 72 pułku artylerii polowej w Kwidzynie, a po zakończeniu obowiązkowej służby pozostał w wojsku jako podoficer zawodowy. Walczył na froncie zachodnim I wojny światowej, gdzie w 1915 roku został ranny w bitwie pod Ypres.
Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę został przydzielony do kaszubskiego pułku strzelców pomorskich, późniejszego 66 pułku piechoty. W październiku 1919 roku objął dowództwo 3 kadrowej kompanii pułku. Był członkiem delegacji, która wręczyła Józefowi Piłsudskiemu petycję w sprawie przyjęcia funkcji szefa pułku, zapewniając Naczelnika Państwa o polskości Kaszubów.
W wojnie z bolszewikami dowodził 7 i 8 kompanią II batalionu. Poległ 17 września 1920 roku pod Kamieniem Królewskim, osłaniając ogniem ciężkiego karabinu maszynowego odwrót swojego batalionu. Został pochowany na cmentarzu w Kobryniu, a pośmiertnie mianowany podporucznikiem i odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.