Wiesław Alojzy Mering

Duchowny rzymskokatolicki, biskup diecezjalny włocławski
10.12.1945 Żukowo

Biografia

Wiesław Alojzy Mering urodził się 10 grudnia 1945 roku w Żukowie. Po ukończeniu liceum w Gdyni w 1962 roku rozpoczął studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie, jednak po dwóch latach przeniósł się na Katolicki Uniwersytet Lubelski, gdzie w 1969 roku uzyskał magisterium z filozofii. Następnie wrócił do seminarium w Pelplinie, aby kontynuować studia teologiczne, i 21 maja 1972 roku przyjął święcenia prezbiteratu z rąk biskupa Zygfryda Kowalskiego.

W latach 1974-1976 odbył studia specjalistyczne z filozofii na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, uzyskując doktorat z nauk humanistycznych. W latach 1976-1977 przebywał na stypendium rządu francuskiego w Strasburgu, gdzie uzyskał licencjat z teologii. W drugiej połowie lat 70. został zarejestrowany jako tajny współpracownik Służby Bezpieczeństwa pod pseudonimem „Lucjan”, czemu jednak zaprzeczył.

Przez wiele lat pracował jako wikariusz i proboszcz w różnych parafiach diecezji chełmińskiej, a w latach 1983-1990 pełnił funkcję diecezjalnego wizytatora nauki religii. W 1983 roku został wykładowcą w seminarium w Pelplinie, a w latach 1992-2003 był jego rektorem. 25 marca 2003 roku papież Jan Paweł II mianował go biskupem diecezjalnym włocławskim, a 26 kwietnia tego samego roku przyjął święcenia biskupie i ingres do bazyliki katedralnej we Włocławku.

W diecezji włocławskiej zreorganizował kurię, utworzył Diecezjalny Ośrodek Duszpasterstwa Akademickiego, przyczynił się do powstania Domu Rekolekcyjnego i schroniska dla bezdomnych. W 2021 roku papież Franciszek przyjął jego rezygnację z urzędu. W Konferencji Episkopatu Polski był m.in. przewodniczącym Rady ds. Kultury i Ochrony Dziedzictwa Kulturowego.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

W 2016 roku odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
W 2017 roku laureat Nagrody im. Włodzimierza Pietrzaka
W 2018 roku otrzymał honorowe obywatelstwo Uniejowa

Ciekawostki

W młodości początkowo studiował filozofię na KUL, a dopiero później wrócił do seminarium.
Posługiwał się dewizą biskupią „Iustitia, pax et gaudium” (Sprawiedliwość, pokój i radość).
W latach 70. był zarejestrowany jako TW SB „Lucjan”, czemu jednak zaprzeczył.

Udostępnij